zondag 19 juni 2016

Jan Bakelants Classic

Gister de Jan Bakelants Classic gereden. Eerste stuk droog en daarna pleurisweer. Heel veel en heel koud water wat er van boven kwam. In de stortregen ook nog een lek bandje.
Toch blij dat we (samen met Nicole) geweest zijn, want het was toch wel een erg leuk rondje wat uitgezet was.
Prima uitgezet, goede bevoorrading, hier en daar net iets te lang op een wat drukkere weg, maar vooral veel rustig wegen door veelal boomgaarden. Niet heel veel echt klimmen maar wel constant op en af met een paar nijdige kuitenbijters.
Uitstekende douches alleen parkeren was echt aan de magere kant.

Start en finish waren in Eindhout en de tocht ging naar het zuiden. Glabeek, Kortenaken, Scherpenheuvel zijn dan wat dorpen die je passeert. Toch vooral veel landerijen, bossen en boomgaarden en - los van de stortbuien - is dat heerlijk om te fietsen.

In de auto kan er om die regen dan wel weer gelachen worden, maar iets minder water was ook goed geweest.















Fotoalbum Jan Bakelants Classic

maandag 13 juni 2016

Parijs-Roubaix 2016

Gister Parijs-Roubaix gefietst en het werd een dag met een sterretje. Tot de eerste kasseien met het eerste groepje mee gefietst. Dat groepje ging in de afdaling van de kasseien mij iets te hard. Dat ging in een aantal gevallen ook fout. De eerste dan maar laten rijden. Wel lekker in de wielen, maar gasten die m'n zoon en kleinzoon kunnen zijn misschien beter hun eigen ding laten doen.
Ik kwam daardoor wel alleen te zitten en er stond toch een vervelende wind. Vrij vlot fietste ik naar het Bos van Wallers en ook het Bos zelf ging prima.
Voor zover je het Bos prima kan rijden.
Hoewel: 80 % neemt de chicken-run. Ik heb er al eens eerder over geschreven en ik begrijp er echt helemaal niks van.
Als je kasseien niks vindt prima maar blijf dan lekker thuis.
Je neemt toch deel om te ervaren wat het is om deze koers te rijden? In de koers kunnen de profs niet op de chickenrun komen. Die is dan afgezet. Dat je op een willekeurige strook een keer een randje neemt ok. Dat kunnen de profs in de koers ook.
Maar het Bos van Wallers hebben ze geen keus.
Het voelt voor mij toch als een relatie zonder sex, als Italië zonder Ferrari, als saté zonder saus, maar het voelt vooral als Parijs-Roubaix zonder Wallers-Arenberg.

Tot zover ging het goed. Lang alleen fietsen ging daarna toch opbreken en met nog een goede 50 kilometer te rijden was ik behoorlijk choco.
Bij de controle kwam ik Frank (Oost-Vlaanderen) tegen. Elkaar al eens eerder in "De Hel" getroffen. Frank had ook een heel stuk alleen gefietst. We besloten een pack te sluiten en samen naar de wielerbaan te fietsen.
Niet kop over kop maar vooral een beetje babbelen en elkaar zo een beetje opbeuren.
Frank had mooie verhalen en ongemerkt gingen de laatste kilometers onder de wielen door. Op de kasseien had Frank net nog wat meer jus dan ik. Toch samen naar de wielerbaan en dat blijft toch een glorieus moment.

Zeker dit keer! Deze rit wordt maar één keer per twee jaar georganiseerd en in 2014 was ik er door een zware valpartij niet bij. Op deze blog staan daar wel een paar beklijvende verhalen over. Op de streep op het velodrome even halt gehouden.
Even genieten dat het echt achter me ligt. Even intens genieten dat alles het weer en nog doet. Dat oergevoel dat alles het doet. Ja zelfs na een hele dag door "De Hel" gaan. In onze verzorgingsmaatschappij voelen we nauwelijks nog wat ons lichaam doet.
Na een reisje door "De Hel" voel je ALLES. Alles, alles, alles. Ik prijs me dan ook een gelukkig mens en moest daar op die finishlijn ook wel even wat natte ogen hun gang laten gaan.
Als een soort van symbool (als romanticus had ik het niet beter kunnen verzinnen) begon het op dat moment te regenen. De hele dag droog geweest en nu ging het ineens serieus regenen.
Ik fietste het laatste halve rondje richting douches en had toch wat medelijden met de vele fietsers die nog onderweg waren. Er was denk ik nog geen 10% binnen en op stroken als Carrefour gaat het met die regen geen pretje worden.
Vroeg binnenkomen heeft ook als voordeel dat het lekker rustig onder de douche is. Nog een biertje en een kassei ophalen en genietend van dit oergevoel dacht ik stiekem al: nog een keertje?



















Velo Club Roubaix had alles weer uitstekend georganiseerd. Overdadige bevoorrading met echt alles wat je maar kan bedenken. VCR en al haar staf medewerkers bedankt! Super gedaan en tot een volgende keer.
Ook Frank bedankt voor de mentale steun in de finale.
Verder alle deelnemers want ik blijf dit ook op het gebied van sfeer tussen deelnemers een uniek evenement vinden.

2018 dan maar?

Fotoalbum Parijs-Roubaix 2016

zaterdag 4 juni 2016

Jos & Maarten show

Maarten Tjallingii neemt afscheid als actief renner en we zullen hem missen. Hoeveel kilometers heeft deze man op kop gereden? Altijd in de aanval en altijd genieten. Gewoon geniet van knalhard fietsen. In een andere rol en in een kleinere ploeg had hij waarschijnlijk een veel grotere erelijst bij elkaar gereden maar hier heeft hij nu eenmaal voor gekozen.
Maarten had de eerste etappes van de Giro uitgekozen zoals we allemaal weten. Maar ook de laatste met finish in Turijn.
Een aantal plaatselijke ronden op een lastige omloop waren zijn doel. Samen met ploegmaat Jos denderde het Jumbo-Lotto duo door de straten van Turijn.
Als je hun gezichten zag deed het zeer aan je eigen benen. Ze haalde het niet maar man, man, man wat hebben die gasten gereden.

Maarten bedankte in de laatste ronde het publiek en hij is ook behoorlijk populair in Italie. Niet gek want hij heeft zo'n beetje een abonnement op de lange vlucht in Milaan-San Remo.
Uiteraard heb ik hem boven op het heuveltje in Turijn hartstochtelijk aan staan moedigen. Heerlijk, heerlijk, heerlijk om die gasten zo te zien knallen!

Jammer voor Maarten dat ploegmaat Steven niet in het roze op het hoogste schavot kon gaan staan. Dat was immers echt een schitterend afscheid geweest.
Hoe dan ook van Maarten hebben we weer genoten en ieder die de wielersport een warm hart toedraagt zal het betreuren dat hij gaat stoppen.

Maarten bedankt voor alle mooie jaren!





















Fotoalbum Giro 2016

vrijdag 3 juni 2016

Gios Torino Rando - Tolmino 100

In 2013 organiseerde Gios de eerste jubileum rit. Dit ter gelegenheid van het 65 jarig bestaan van het merk. Dit jaar vieren we de 100e verjaardag van Tolmino de oprichter van het merk.
Tolmino is zelf een heel behoorlijke coureur geweest en heeft na zijn sportcarrière zich toegewijd aan het maken van hoogwaardige raceframes.

Helaas is het merk in 2010 opgesplitst in een Italiaans en een Aziatisch deel. Het Italiaanse deel levert ook uitsluitend aan de thuismarkt maar heeft met haar productlijn wel een enorm sterke band de heritage van het merk.
Daarom veel stalen frames in het programma en ieder jaar een limited edition.

De rit werd op zondag gereden maar natuurlijk op zaterdag koffie drinken. Daarna kreeg ik mij nieuwe frame te zien. Geen Gios Torino maar een Prodigiosa. Een merk dat parallel gevoerd wordt om het mogelijk te maken aan het buitenland te leveren. Kwaliteit is gelijk, ook blauw alleen de opdruk is anders.

Uiteraard met z'n allen Giro kijken in de showroom en dat is tussen Italianen per definitie een feestje.



Van Tolmino waren een aantal fotowanden opgesteld en dat is - zeker voor de liefhebber van wielerhistorie - natuurlijk om te kwijlen. De oplettende lezer zal ook zien dat Tolmino bij de Bersaglieri heeft gezeten. Een elite eenheid uit Piemonte die alles in looppas doen. Goed voor de conditie! De veren zijn bedoeld om de zon uit het rechteroog te houden omdat deze eenheid over een groot aantal scherpschutters beschikt. Mooie historie!



De musettes voor de volgende dag lagen al klaar. Bidon, sportdrank, kaderplaatje, routekaartje en wat hebbedingetjes als een Campagnolo sleutelhanger. Verder een bod voor een lunch in het naastgelegen restaurant en een bon voor een speciale fles Tolmino wijn.



Grote verrassing was het verschijnen van mijn vriend uit Modena. Luigi had een Gios Torino randoneur besteld en was zonder dat ik het wist naar Volpiano gekomen. Een heerlijk weerzien en we hebben samen een paar heerlijke dagen gehad. Aldo Gios als symbolische brug in het midden:



Marco Gios zorgde zelf voor het uitdelen van de musettes en het afhandelen van de inschrijvingen.



Het is niet allemaal blauw wat de klok slaat bij Gios Torino. Zo'n fiets zou ik wel eens een dagje willen lenen voor een retro tocht.



Vooral Italianen maar zeker een tiental Nederlanders waren op komen dagen. Sommige combineerde dat zoals wij met een bezoek aan de Giro andere maakte er een mooi week Bella Italia van.



Er was zeer slecht weer opgegeven maar de start en tot en met de bevoorrading was het gelukkig droog. Nu is dit ritje een niemendalletje van helemaal niks en het is natuurlijk vooral bedoeld om fans van Gios Torino bij elkaar te brengen. Vanuit Gios een mooi manier om contact met hun doelgroep te houden en voor de rijders een mooie manier om andere liefhebbers te ontmoeten.



Met deze twee mannen al heel, heel, heel veel avonturen beleefd en op Luigi (rechts) zit nog steeds geen sleet! Grande!



Onder de Gios fans niet alleen oude mannen maar ook mannen met baarden en prachtige dames.



Weinig hoogtemeters en de auto van de koersdirecteur (Marco) had er meer last van dan de meeste deelnemers.



Ristoro! Die is in Italië eigenlijk altijd ok. Deze was zelfs meer dan ok! Wisten we van de vorige keer dus rustig aangedaan met het ontbijt!



Prachtig dat ieder elkaar altijd weer van alles te vertellen heeft. Zo'n groep Italianen zijn daar zelfs meester in.



Op de terugweg helaas een flink pak regen maar niet koud en de sfeer bleef goed. Nagenoeg allemaal fietsers die wel wat gewend zijn en vooral genieten van het buiten zijn.



Lunch in Papie Break en dat was uitstekend. Pasta (keus uit 2), geroosterde aardappelen, groente en rosbief en een bakje fruit toe. Wijn en een flesje water maakte het compleet. Top!



De prijsuitreiking op het bordes van de showroom kon gelukkig zonder regen worden afgewerkt en naast de goodiebag nam ik vooral de complimenten met veel plezier in ontvangst.



Natuurlijk heeft een event als dit een commerciële lading, maar het is vooral een dag waarop diverse klanten van Gios Torino samenkomen. Marco en Aldo voelen dat perfect aan en zijn totaal niet bezig met je spullen aan te smeren.
Marco vooral in de rol als enthousiast organisator die alles onder controle heeft en werkelijk overal maar dan ook overal aan heeft gedacht.
Aldo heeft vooral de rol van gastheer met de prachtige verhalen en heeft voor ieder even tijd.  De pretogen waar hij ze mee verteld laat zien dat deze dag voor alle partijen een succes is.
Het blijft jammer dat Gios is opgesplitst, maar de vraag doemt gelijk op of dan dit soort geweldige momenten er dan wel zouden zijn. Zoals een groot Italiaans wielerkampioen ooit filosofeerde:

"Ogni svantaggio ha un vantaggio"

Fotoalbum Gios Torino Rando - Tolmino 100

woensdag 1 juni 2016

Giro 2016: Cima Coppi

De Cima Coppi is de hoogte klim in de ronde van Italie. Dit jaar was dat de Colle dell'Agnello. In de hoek van Piemonte op de Italiaans-Franse grens. Onze landgenoot in het roze maakt het extra leuk om op zo'n berg te staan. Helaas kennen we allemaal de afloop. Alles is er wel zo'n beetje over geschreven en het heeft ook niet zoveel zin om daar over te speculeren. Het is overigens heel simpel: je moet op je fiets blijven zitten.
Uiteraard leuk dat deze Giro in Nederland is gestart maar Giro kijken doe je natuurlijk in Italië.
Geweldig hoe de Tifosi alle renners aanmoedigen en het was toch in alle opzichten een geweldige Giro.

Hier een sfeerimpressie op 8 kilometer onder de top van de Cima Coppi.























Fotoalbum Giro 2016