woensdag 29 juli 2015

Royal Belum State Park

Dit park ligt in het noorden van West Maleisië tegen de Thaise grens. Aan de onderkant grenst het park aan de East-West Expressway. Dit is ook de meest gebruikte route om het park te bereiken. Er zijn busdiensten en taxi's, maar de eenvoudigste manier om dit park te bezoeken is gebruik te maken van een huurauto.
Een belangrijk deel van het park wordt ingenomen door het Temenggor stuwmeer. Dit meer is maar liefst ruim 150km² en bevat een kleine 100 eilanden. Sommige van die eilanden zijn niet veel groter dan een flinke tuin maar er zijn ook een aantal wat grotere eiland.

Een van die grotere eilanden is Banding. Dit eiland ligt officieel net buiten het park. De East-West Expressway loopt over dit eiland, dat met twee grote bruggen aan de oevers van het meer is verbonden.
Op het Banding eiland ligt het Belum Resort wat een van de mogelijkheden is om bij dit park te overnachten.
Een schitterende locatie met formidabel uitzicht. Het resort is op een wat opvallende manier vorm gegeven met metaal, hout en stenen.
De een zal het "te design" vinden en een ander zal genieten van het geslaagde ontwerp. Over de locatie zal echter geen misverstand zijn want die is super.
Het resort bevat twee restaurants waarvan een voor de lunch en de andere voor ontbijt en diner wordt gebruikt. Daarnaast is er een kleine bar.
Ontbijt is prima en bij het diner heb je een redelijke keuze. Zeker omdat de meeste bezoekers hier maar een paar nachten blijven. Eten is goed maar minder dan bij de foodcourts of kleine eettentje die zo talrijk in dit prachtige land aanwezig zijn.

Lunch is ook prima alleen de bediening daar is een drama. Lijkt wel een werkgelegenheidsproject waar niemand echt zin in heeft. Lamlendig, niet in beweging komen, lui, elkaar aangapen en gewoon onbeschoft. Bizarre ervaring en helemaal haaks op al onze andere ervaringen in Maleisië. In die 3,5 week die we in Maleisië waren ruim 60 keer ergens zitten eten en overal was iedereen vriendelijk, behulpzaam, correct en vooral vlot. Dit sloeg echt alles.
Neemt niet weg dat een verblijf op dit resort wel een unieke ervaring is. Prachtige omgeving om met de boot en te voet tochten te maken. De eerste dag gewoon geluierd aan het kleine maar erg fraaie zwembad. Beetje in de buurt gewandeld en vooral genoten van het uitzicht.
De tweede dag een dagtocht gemaakt. Met de boot gingen we naar een viertal locaties waar per keer iets anders te bezichtigen was.

Alleen de tocht met de boot was al dik de moeite waard. Geweldig uitzicht met leuke doorkijkjes tussen de vele eilandjes en de grillige oevers van het meer.
De eerste stop werd gevolgd door een stevige klauterpartij waarbij het in het begin ook nog eens glibberen was. Doel was het vinden van een rafflesia. Dit is een van de grootste bloemen en het duurt heel lang voor de bloem de juiste grote heeft en is daarna vrij snel uitgebloeid. Verder kenmerkt de bloem zich door een enorme stank.
De exemplaren die we vonden waren al op hun retour, maar het blijft toch een unieke ervaring. Verder vooral veel spannende geluiden in dit deel van de jungle.
Bij stop twee bezochten we een minerale "tankstation" voor olifanten en andere dieren. De mineralen die de dieren hier eten zorgen voor een spoelbeurt van hun lichaam. Goed was te zien hoe rotsen waren afschraapt. De sporen en poep van olifanten waren het bewijs dat ze hier echt komen voor een onderhoudsbeurt.

Tijdens de wandeling ziet zo'n gids een stuk meer en achter elkaar wees hij slangen en bijzondere insecten aan.
Ook werden we gewezen op een boom waar tijgers aan hadden staan krabbelen. Indrukwekkend maar de kans dat je er een ziet is bizar klein. Ze moeten niks van ons mensen hebben en kunnen zich enorm goed verstoppen.
De derde stop ging naar een Orang Asli dorp. In m'n blogje over de Taman Nagara heb ik over deze bevolkingsgroep al wat geschreven en dat bezoek was ook een heel stuk leuker.
Bij deze nederzetting stapte ik uit de boot en stond er gelijk een bedelbord. Maar wel een schotelantenne en allemaal zitten appen op de smartphone. Ik heb helemaal geen probleem om - al of niet via een souvenir - een donatie te doen maar dit gaf me toch een wat ongemakkelijk gevoel. Jammer. Ik denk als ze bij de steiger gewoon een mini stalletje maken met wat souvenirs en fruit ze heel wat meer succes gaan hebben.

De volgende en de laatste stop was dan weer een succes. Mooie wandeling langs een van de vele riviertjes die in het Temenggor meer uitkomen. Wel wat meer klimmen en pad was hier en daar van touwen voorzien. Niet gelijk een via ferrata maar het was glibberig genoeg om ieder van het gezelschap wel een keer uit te laten glijden.
Dit deel van de jungle was ook enorm donker. De zon scheen maar kwam hier niet meer tot de grond. Ook nu weer veel bijzondere geluiden en geritsel in de struiken. Meestal vogels en hagedissen die wegschieten maar je weet maar nooit.
De wandeling eindigde bij een waterval waar we onze lunchpakketten kregen. Prima lunchbox maar echt lekker was de duik onder de waterval. Heerlijk water en we hadden gezelschap van een groot aantal "zalmen" en een schildpad die langs de oever naar eten zocht. Heerlijke plek om even bij te komen.
Terug naar de boot weer een beetje glibberen en daarna met nog een laatste fraaie boottocht terug naar het resort.
De wandelingen door de jungle hier vond ik beslist authentieker dan bij de Taman Negara. Daarentegen vond ik het bezoek aan de Orang Asli bij de Taman Negara een stuk aantrekkelijker.
Los van een enkel minpuntje (bediening lunch en geen bier bij het diner) was dit bezoek aan Belum meer dan de moeite waard. Zo midden in de jungle zitten zorgt toch voor een heel bijzonder gevoel en levert een ervaring waar we nog lang met veel plezier aan terug gaan denken.

Meer foto's: Fotoalbum Maleisië 2015

maandag 27 juli 2015

Eiland Penang

Penang is een eiland aan de noord-west kant van West Maleisië. Een relatief groot eiland van iets meer dan duizend vierkante meter (Texel is 162 m²) maar ook ruim 1,2 miljoen inwoners.
Daarmee is Penang het dichtstbevolkte deel van Maleisië. De bewoners concentreren zich vooral in en direct rond de hoofdstad Georgtown.
Een grote drukke en toch wat saaie stad. Wie rust zoekt kan echter prima terecht op Penang want je kan er uren wandelen zonder iemand tegen te komen.
Wie eiland leest als ik een blogje schrijf zal gelijk denken: DUIKEN.
Niks daarvan. Op Penang zijn er geen mogelijkheden om te duiken. De zee is troebel en er is gewoon niks te zien.
Er worden wel trips georganiseerd naar andere eilanden, maar je moet je afvragen of je dan niet gewoon beter een paar dagen naar een ander eiland kan gaan.
Om op Penang te komen zijn er diverse mogelijkheden. Penang heeft een eigen vliegveld en er is een Ferry dienst. Ga je met de bus of eigen auto dan is de grote brug (13 kilometer) de meest logisch overtocht. Een tweede brug is overigens in de maak want er zijn veel mensen die heen en weer reizen. Logisch want Penang heeft veel te bieden en ook van een grote diversiteit.

Laat ik beginnen met de tegenvallers. Georgtown is een gekkenhuis om zelf met de auto door te rijden. Nu ben ik misschien ook niet de grootste held in een auto, maar menigeen zal hier toch met het zweet in de handen achter het stuur zitten.
Verder vooral een werkstad en buiten een paar Chinese straatjes hadden we het er snel gezien.
Paar keer ook gewoon lekker de taxi genomen. Kost geen moer maar het is wel verstandig om duidelijk af te spreken wat het gaat kosten. Ging bij ons een keer fout. Heeft geen zin om daar ruzie over te maken en als iemand me voor drie Euro wil oplichten ga ik m'n vakantie niet door laten verprutsen. Tip: Laat de taxichauffeur opschrijven wat het vaste tarief is of laat de teller aanzetten.
Andere tegenvallers waren de vlindertuin en het ecopark. Vlindertuin was dicht wegens een verbouwing en die had ik toch graag gezien. Het ecopark stond wel vol met mooie bomen en struiken maar ook iets teveel kunstmatige zaken. Leuk om met kleine kinderen te vertoeven maar niet een topper.

Leuk is een autoritje van noord naar zuid aan de westkant van het eiland. Je komt dan eerst langs de vlindertuin en ecoppark. Verder op de route een stuwmeer en waterval. Bij de waterval een aantal kraampjes lang de weg met fruit en manden en wat andere souvenirs. Prachtige en erg rustige route. Wordt ook veel door locals gefietst maar zorg wel voor een fiets met bergverzet.
Ook de plaatsjes aan de andere kant van de berg zijn erg leuk en heel authentiek. Toeristen zitten vooral rond Georgtown en Batu Ferringhi.
Zelf zaten we ook in Batu Ferringhi. Lang strook strand met grote doorgaans wat luxere hotels. Zo'n luxe hotel (Royal Park) is een leuke afwisseling met de hutjes in de jungle als je een rondreis maakt.
De hotels hebben doorgaans een uitstekende keuken en ik heb nog nergens zo'n formidabel ontbijt gehad. Formidabel. Enorme keuze, smakelijk, vriendelijke service en heerlijke plek om te zitten.
Echt goede koffie, vers gebakken omelet, leuke taartjes en alles wat je bij zowel een oosters als continetaal ombijt kan verwachten. TOP!
Toch is het aan te raden om s'avonds in een foodcourt te gaan eten. Dat is gewoon een erg leuke ervaring, en onuitputtelijke keuze en bizar goedkoop. Daarnaast komen daar ook locals en zakenlui wat het net wat authentieker maakt.
Foodcourts zijn plaza's met in het midden een groot aantal tafels. Rondom een groot aantal kleine eettentjes met verschillende keukens. Maleis (sate), Chinees, Thais, Japans, Indisch, Italiaans noem het maar op. Je gaat aan een tafeltje zitten en besteld een drankje.
Je rekent deze gelijk af en zodra de drank op tafel staat is het jouw tafeltje. Je gaat naar een van de stalletjes en besteld wat je lekker vind. Maken ze het vers voor je en komen het aan je tafel brengen. Goed het nummer onthouden van je tafel want overal vragen ze dat.

Je kan bij meerdere stalletjes wat bestellen en als een deel van het gezelschap waar je mee bent liever pizza heeft en jij wil lekker Thaise soep dan kan dat. Prima concept. Maar je stelt dus ook zo zelf je rijsttafel samen. Wat een fantastisch manier om te eten. Ieder stalletje heeft z'n eigen kleur servies wat er voor zorgt dat de bordjes weer op de juiste plek terugkomen. Dit zorgt tevens voor een enorm kleurrijk geheel aan tafel. De aankleding is allemaal zeer eenvoudig, maar omdat de kwaliteit van het eten fenomenaal is zit ieder enorm te genieten en is de sfeer geweldig.
Daarnaast bizar lage prijzen. Groot porti sate 2 Euro, Japanse gebakken rijst met kip 2,30.
Schaal vol met gebakken reuze scampi's 4-5 Euro. Alleen een biertje is met 3 Euro relatief duur. Neem gewoon lekker een Tiger biertje. Is iets zoeter dan Europees bier en doet het uitstekend bij de rijstgerechten.
Batu Ferringhi is een lang strand en de beste foodcourt op Penang heeft dan ook de naam Long Beach Cafe. Als je hier niet gegeten hebt ben je niet op Penang geweest. Zakenlui komen zelfs met de taxi uit Georgtown om hier te eten. Betalen ze voor de taxi 2-3 keer meer dan voor het eten maar dat is het dubbel en dwars waard.

Een andere plek om goed te eten is Spice Garden. Een park met alle bomen en struiken die groeien in Maleisië aangevuld met een indrukwekkende kruidentuin. Erg interessant en een feest voor ogen en neus. In de parkshop zijn ook kruiden te koop alleen ik ben altijd een beetje voorzichtig met dit soort dingen mee te nemen. Ik vertrouw die kruiden wel maar niet de gemiddelde douanier. Ik heb aan het eind van een vakantie geen zin in een discussie of iets wel of niet mag.
Om toch van die geweldige kruiden te genieten hebben we daar ook maar even gegeten. Restaurant van Spice Garden heeft een geweldig terras in de schaduw met uitkijk over de zee. De Thaise tapas kan je gerust nemen. Wat een verfijnde smaken en wat kan je daar teveel van eten. Een vakantie mag calorieën kosten zeg ik dan maar.

Als liefhebber van treinen moest ik natuurlijk met de Penang Hill Train de berg op. Dit is een kabelspoor en werd vroeger vooral voor goederen gebruikt. Daarnaast lieten Britse kolonisten zich omhoog rijden (eigenlijk is het trekken) om bovenop de berg van de koele zeebries te genieten.
Genieten is het zeker want het uitzicht vanaf de top is fenomenaal. Je kijkt over heel het eiland en kan goed de grote brug en het vaste land zien. Schitterend!
Bovenop wel wat toeristisch gedoe (oa rondritten in golfkarretjes) en een tempel die het erg goed zou doen in de Efteling. Wie niet flauw is van een stukje wandelen loopt naar beneden. Is een uur wandelen naar de Botanic Garden en daar kan je voor een paar centen de taxi nemen naar het centrum van Georgtown. Wandeling gaat door de jungle over een steile verharde weg, die alleen door locals met een 4x4 gebruikt mag worden.

Prachtige route door de jungle en onderweg kom je genoeg apen tegen.
Meer jungle is er op de noord-west punt. Daar is een klein natuurpark met een aantal interessante wandelmogelijkheden.
Zelf hebben we voor een rondwandeling gekozen en hou rekening met flink wat hoogtemeters. Varanen, hagedissen, vogels, vlinders en een onwaarschijnlijke kakofonie aan geluiden.
Park is gratis maar bij de ingang moet je je wel registreren. Een aantal paden is redelijk eenvoudig, maar voor een deel van de routes is het verstandig stevig schoeisel aan te doen en lange kleren.

Naast een scala aan activiteiten leent Penang zich ook uitstekend om te luieren met een goede cocktail bij het zwembad. Ga je alleen naar Penang voor een strandvakantie zijn er in mijn ogen vele bestemmingen die dan de voorkeur moeten hebben. Ga je naar Penang om van de diversiteit van het eiland te genieten is het een dikke aanrader en kan je je hier prima een week vermaken.

Had zelf wel een dagje langer willen blijven en dan een MTB gehuurd om een van de bergjes op te fietsen. In het weekend wordt hier bizar veel gefietst door de locals en contact krijgen met Maleisiërs is doorgaans erg eenvoudig.

Meer foto's: Fotoalbum Maleisië 2015

zondag 26 juli 2015

Rondje 33 - Boxmeer

Vandaag was de laatste rit van de Tour de France. Dat betekend dat morgen het criterium circus op gang gaat komen. Traditioneel is Boxmeer als eerste aan de beurt. Wij zijn vandaag eens gaan kijken of ze daar de boel al een beetje op orde hebben. Extra leuk omdat zowel gister als vandaag er mooie tochten voor toerfietsers waren. Zowel voor de racefiets, MTB, de gezinsfiets en ebike.
Samen met fietsmaatje Nicole in alle vroegte (dat blijft toch een minpunt van tochten rijden) naar het oosten van het land.
Prachtige route langs 33 (!!!!) dorpen in de omgeving. Mooie rustige wegen. Beetje bos, beetje landerijen en een paar dijkjes. Heerlijk fietsen mede omdat het weer ook prima meewerkte. Bij de start even na acht was het nog wat fris maar de zon ging rap haar werk doen. Helaas ging ook de wind haar werk doen. Dat was zo nu en dan flink boksen om het tempo niet te laten stokken.
Op de terugweg naar huis moesten de ruitenwissers aan. We hebben echt mazzel gehad. Minder mazzel hadden we echter met de pijlen. De tocht was prima van pijlen voorzien, maar toch een paar gemist waardoor we de afstand verlengde van de oorspronkelijke 133 naar ruim 140.
Onderweg waren drie rustpunten gepland waar je een kleine versnapering kreeg zoals een stroopwafel of banaan. De tweede zijn we doorgereden maar bij stop 1 lekker koffie op het terras en de laatste stop even wat kleins gegeten.
Goeie sfeer rond dit evenement en vooral na afloop bij een biertje was mooi om te zien hoe zwanger Boxmeer is van de komende Tourhelden.













Meer foto's: Fotoalbum Rondje 33 - Boxmeer

zaterdag 25 juli 2015

Taman Negara

Eigenlijk is Taman Negara een algemene naam voor oud bos. Iedereen weet echter dat als we het over de Taman Negara hebben we het oudste bos op de wereld bedoelen.
Namelijk het groene hart van West Maleisië. Een enorm park dat uitstrekt over drie provincies. Op sommige plaatsen ondoordringbaar, maar hier en daar voor de toerist toegankelijk gemaakt.
Je kan het centrum van het park bereiken per boot, busje of met de huurauto. Wij kozen voor het laatste. In de kleine nederzetting Kuala Tahan zijn enkele resorts en guesthouses. De weg van Jerantut is al een feest om mee te mogen maken. Wel is hier goed zichtbaar hoe de palmboomplantages een deel van de jungle hebben overgenomen. In Maleisië staat inmiddels vier miljoen hectare palmboomplantages.

Op dergelijke plantages is geen plaats voor olifanten, tijgers, tapirs en apen. Dit is een van de grootste bedreigingen voor veel diersoorten.
Het rendement van een hectare palmbomen is echter spectaculair, dus voor landen als Maleisië en Indonesië is het zeer lucratief om hier aan toe te geven.
De tegenbeweging zijn de natuurparken die in beide landen zijn ingericht. Taman Negara is zonder meer het populairste park in Maleisië. Dit mede door de toegankelijkheid en laagdrempelige excursies.
De rit van Jerantut is 65 kilometer en de plantages maken langzaam plaats voor de echte jungle.

Als je hier zelf met de auto rijdt wees dan verdacht op beesten op de weg. Flinke kuddes koeien, apen, zwarte eekhoorn, hagedissen was ons deel, maar met name in het laatste stuk kan je van alles op de weg tegenkomen.
Leuk om hier en daar te stoppen. Vooral bij bruggen waar je een mooi doorkijkje in de jungle krijgt.
Voor ons verblijf in Taman Negara hadden we gekozen voor het Mutiara resort. Dit ligt aan de andere kant van de Sungai Tembeling rivier. Auto parkeren en je bagage in de pendelboot en die brengt je voor 1 RM (25 cent) naar de overkant. Daar gaat via een karretje op rails je bagage omhoog. Gelukkig maar want het is een smerig klimmetje om van de rivier bij de receptie te komen.
Resort bestaat uit allemaal losse gebouwen en wij hadden een los huisje met een heerlijk balkon. Bij aankomst in ons huisje rende de apen over het dak. Ze waren overigens minder tam dan ik had verwacht. Ook veel eekhoorns, vogels, hagedissen en geluiden die in nog nooit van m'n leven had gehoord.

Volgende dag hebben we een excursie door de jungle gedaan. Geen stoere tocht maar gewoon een beetje proeven aan dit indrukwekkende oude bos.
Met gids, schipper en twee andere toeristen ging het rivier opwaarts waar we een nederzetting van de Orang Asli bezochten. Dit zijn de oorspronkelijke bewoners van Maleisië. Diverse bronnen vermelden nogal afwijkende aantallen. Het zit ergens tussen de 60.000 en 120.000. Een groot deel leeft nog in de jungle en bij een bezoek aan zo'n nederzetting krijg je een beetje idee hoe die mensen leven.
Eigenlijk moet je zeggen hoe ze geleefd hebben want een aantal loopt inmiddels met een smartphone.

Toch is het leven verder zeer primitief. Eenvoudige hutjes die grotendeels open zijn. Permanent een vuurplaats die er voor zorgt dat je constant naar BBQ ruikt.
Ze leven van de jacht en verzamelen fruit en groente uit de jungle. Als extra maken ze souvenirs die ze aan toeristen verkopen. Overigens zonder op te dringen. Ook verkopen enkele stammen fruit wat ze in de jungle verzamelen.
Daarnaast worden Orang Asli groepen door de overheid ondersteund. Zowel in medische als financiële zin. De overheid biedt deze groepen ook de mogelijkheid om in echte huizen te gaan wonen maar de animo daarvoor is erg laag.
De vrijheid die deze mensen hebben is natuurlijk ongeëvenaard. Ook de afwezigheid van de doorgedraaide luxe waar wij ons in baden maakt het allemaal lekker overzichtelijk. Toch zullen veel van ons niet staan te springen voor deze primitieve manier van leven.

De gids gaf zeer gedetailleerd en boeiende informatie over deze bevolkingsgroepen (er zijn 3 soorten) zonder het mooier of dramatischer te maken.
Om een beetje gevoel te krijgen werden nog wat speelse elementen ingebracht en mochten we op traditionele wijze vuur maken.
Iets wat ik overigens in een halve minuut voor elkaar had.
Ook met pijltjes met een blaaspijp geschoten. Ik ben nog van de generatie die met pvc blaaspijpen buiten speelde dus dat ging me ook prima af.
Natuurlijk is zo'n excursie een georganiseerd ding maar je maakt wel zelf echt vuur in een echte Orang Asli nederzetting.
Hierna terug naar de boot gewandeld en naar de overkant van de rivier waar de canopy walk op ons lag te wachten.
Deze canopy walk is oorspronkelijk gemaakt om vogels te spotten, maar heeft inmiddels een enorme aantrekkingskracht op alle toeristen die hier komen.

Je gaat een heel eind de hoogte in en deze walk geeft een heel goed beeld hoe hoog die bomen daar zijn en hoe dicht de jungle is begroeid. Permanent hoor je geluiden die je maar moeilijk kan thuisbrengen.
De wandeling terug naar het resort was een "makkie". Pad is namelijk geheel van vlonders gemaakt en dat had van mij wel wat avontuurlijker mogen zijn.
Toch was ook dit deel zeer interessant want de gids gaf regelmatig uitleg over planten en dieren. Wat we hoorde, maar ook wat je allemaal ruikt. De wilde gember ben ik gelijk helemaal verliefd op.
Na afloop met onze medereizigers een bord Nasi en een biertje en we konden terugkijken op een zeer geslaagde excursie.
Je bent met een excursie als deze vijf uur onderweg. Zorg voor genoeg water. Verder is het verstandig lange kleren (ivm insecten) te dragen en stevige wandel of sportschoenen.
Zonnebril, pet, verrekijker en natuurlijk een camera.

S'avonds toen we het restaurant verlieten liepen we nog tegen een tapir aan. Deze komt hier dagelijks op bezoek om de mango's die uit de boom vallen te verorberen. Wat een leuke beesten zijn dat zeg. Bedenk wel dat het wilde beesten zijn en vermijd contact.
Maleisië is te groot voor één vakantie. Een extra dag met nog een excursie door de jungle had ik zeker weten te waarderen. Natuurlijk zijn dit georganiseerde avonturen maar daarom niet minder de moeite waard. Verplicht nummer als je in Maleisië bent.

Meer Taman Negara: Fotoalbum Maleisie 2015

Milde sambal

Als je eters hebt die niet zo van heel scherp houden dan is dit een prima sambal om je gasten voor te zetten. Deels op basis van bestaande recepten en een beetje eigen inbreng. Veel lekkerder dan sambal uit een potje die vaak veel te zout zijn. Daarnaast is het eenvoudig en leuk om te maken. Kan eigenlijk niks mis gaan.

Benodigd:
3 Spaanse pepers
2 Tomaten
3 el ketjap Manis
1 sjalotje
1 teentje knoflook
3 el bruine suiker
olie

Hak pepers, sjalot en knoflook fijn en bak rustig in een beetje olie. Snij de tomaten in kleine blokje en voeg toe. Laat alles goed gaar worden. Als het te droog wordt gewoon een beetje water toevoegen.
Zodra goed gaar en smeuïg de ketjap en bruine suiker toevoegen.
Even door laten sudderen en goed doorroeren. Af laten koelen en evt een beetje olie toevoegen om een mooi consistentie te krijgen.

Deze sambal is erg geschikt als bijgerecht bij een rijsttafel, maar ook heerlijk op een omelet of loempia. En net even getest: verrukkelijk op Old Amsterdam!

vrijdag 24 juli 2015

National Elephant Conservation Centre

Natuurlijk is het prachtig om olifanten in het wild te zien. Toch is die kans dat je dat gaat meemaken erg klein. Het zijn geen beestjes die je over het hoofd ziet, maar de jungle is groot. Heel groot.
Bij een wandeling in de jungle zijn we wel sporen en poep van olifanten tegen gekomen. Daar kan je dan van alles bij fantaseren maar daar moet je het dan ook mee doen.
Om olifanten te zien is een bezoek aan het olifanten opvangcentrum dan ook een beter idee. Een deel van de olifanten staat in hokken en mag je voeren met suikerriet. Kost een paar dubbeltjes maar de beste beestjes krijgen er geen genoeg van.

In de middag is er een show van een andere groep olifanten. De olifanten gaan dan met hun begeleiders het water in. Prachtig om te zien hoe die enorm loge beesten dan heel behoedzaam zich in de rivier laten zaken.
Heerlijk om te zien hoe de begeleiders de beestjes vertroetelen.
Het blijven lastige discussies of je dit soort beesten in gevangenschap moet houden. Natuurlijk het is een opvangcentrum.
Persoonlijk ben ik van mening dat de zichtbaarheid van dieren voor meer draagvlak zorgt. Een beest wat je nooit ziet zal je hart niet stelen. Laat staan draagvlak om een dergelijke diersoort te beschermen.
Wil niet zeggen dat we iedere diersoort maar in een kooitje moeten stoppen. Als we het al doen moeten we daar zeker zeer hoge eisen aan stellen.

Overigens zijn er door het opvangcentrum al honderden olifanten opnieuw uitgezet. Het opvangcentrum behartigd wel degelijk het belang van de wilde olifant, maar door de teruglopende jungle (tbv palmboom plantages) is dat een bitter gevecht.
In de jungle zullen de olifanten het vast beter hebben, maar hier hebben ze het zeker niet slecht en de dikzakken zijn echte ambassadeurs voor hun soort.
Met het poedelen in het water weten ze echt het totale publiek voor zich te winnen. Er zijn overigens mogelijkheden om zelf mee te poedelen.
Na het rivierbad stellen de dikhuiden zich nog even voor en mag het publiek ze bedanken met enorme stukken watermeloen. Onwaarschijnlijk wat die beesten naar binnen vegen.

Vanuit hotels in de omgeving gaan er excursies naar het opvangcentrum. Centrum is met een huurauto ook heel eenvoudig te bereiken over een schitterende route.

Toegang is gratis maar wees zo sportief om je waardering in een donatie (box bij de receptie) tot uitdrukking te brengen.

Meer foto's: Fotoalbum Maleisië 2015

Bezoek info:
National Elephant Conservation Centre (NECC)
Department of Wildlife and National Parks (DWNP/PERHILITAN)
Kuala Gandah, 28500 Lanchang
Pahang Darul Makmur
Tel: 013-9790272 Counter: 013-9088207
Fax: 609-2790398

Meer info op: www.wildlife.gov.my

donderdag 23 juli 2015

Sweet & Sour Shrimps

Onze reis naar Maleisië heeft ook op het gebied van lekker eten voor veel inspiratie gezorgd. Sommige recepten ben je wel even mee bezig, maar deze Sweet & Sour is zo gemaakt.
In plaats van de garnalen kan je ook kipfilet gebruiken en zelfs een combi is natuurlijk mogelijk.

Voor 4 personen
400 gram grote gepelde garnalen
1 grote ui in stukjes
2 rode paprika's in stukjes
2 tomaten (niet te rijp) in partjes
1 grote winterpeen in mooie blokjes
1 teentje knoflook gesnipperd
1/2 ananas in blokjes
2 el zoete chili saus
1 el azijn (balsamico doet het erg goed)
3 el tomatenketchup
1 el ketjap manis
2 el bruine suiker
bakboter of olie
bloem
1 ei

Fruit de knoflook in de boter of olie. Bak hierin de wortel en ui als eerste, voeg dan de paprika toe en daarna de tomaten. Voeg een beetje water toe en laat het gaar worden. Mag geen pap worden. Voeg chili saus, tomatenketchup, azijn en ketjap toe.
Als je van spicy houdt doe er we wat gesnipperde groene of rode pepers bij.
Zet het vuur laag en roer goed door en voeg de bruine suiker toe. Laat rustig inkoken, want het geheel mag niet te waterig zijn.

Haal de garnalen door een geklutst ei en wentel ze in een stevig laagje bloem. Herhaal als het laagje te dun is. Bak de garnalen snel gaar in een aparte pan.
Als de garnalen klaar zijn toevoegen aan de groentemix en voorzichtig door elkaar roeren. Direct serveren. Lekker met witte rijst of dunne noedels.
Gerecht doet het erg goed op een zomeravond met een koud biertje of een wit glaasjes wijn.

Malakka - Malacca - Melaka

Bij onze rondreis door Maleisië was dit de eerste locatie die we hebben aangedaan. Vanaf het vliegveld (KLIA) was het met de huurauto een rit van twee uur naar het centrum van Malakka.
Wel een spannende rit. In Maleisië rijden ze aan de linkerkant en alles is toch net even anders.
Het Puri Hotel waar we zaten lag in het centrum en gelukkig een eigen parkeerplaats.
Na het inchecken gelijk een rondje door de stad en ik was gelijk verliefd op deze stad. Heel veel Chinezen zijn in deze stad neergestreken. Daarnaast heeft de stad natuurlijk een Brits verleden maar ook de Portugezen en Nederlandse zijn lange tijd heerser over deze stad geweest.

Die culturele mengkoers maakt het dik de moeite waard om deze stad te bezichtigen. Voor ons Nederlanders is het wel leuk dat het Stadhuys ook echt het stadhuis is en is tevens het oudste Nederlandse gebouw in Azië.
Ook een oude Nederlandse vestingmuur en boven op de heuvel achter het stadhuis in de vervallen kerk met een aantal Nederlandse graven.
Malakka is een haven aan de beroemde straat van Malakka. Deze zeestraat verbind de Indische en de Stille Oceaan en is een van de belangrijkste vaarroutes die er zijn. Wisselingen van de macht in deze delen van de wereld waren in het koloniale tijdperk dan ook heel gewoon.
VOC kanonnen, Heerenstraat, Dutch Square laten zien dat Nederland ook hier de trom heeft geslagen.

Veel plezier hebben we beleefd aan de boottocht over de Melaka rivier. Zie je in korte tijd een vrij groot stuk van de stad en de boot gaat ook een stuk door het moderne deel.
Persoonlijk vond ik de Jonker Walk helemaal geweldig. Deze straat is min of meer het China Town van Malakka. Eten, eten, eten, eten en nog eens eten. Van gekkigheid weet je gewoon niet wat je moet bestellen.
Naast eten onnoemelijk veel kitsch en glimmers. Chinezen zijn daar blijkbaar dol op de avondmarkt zetten ze geen honderden stalletjes als niemand het gaat kopen.

Opvallend is de zeer relaxe sfeer op de avondmarkt op de Jonker Walk. Natuurlijk is het er druk maar niet gehaast en ieder doet gewoon lekker z'n ding.
Malakka is een stad waar je je zomaar een week kan vermaken. Rond de stad zijn ook leuke excursies mogelijk. Zo hebben wij een fietstocht gedaan over de plantages rond Malakka. Prachtig om te zien en erg interessant want de fietsgids gaf boeiend uitleg wat er zo allemaal groeit en waar het voor gebruikt wordt. Makan, makan natuurlijk..............

Ja eten en nog eens eten. De Maleisiërs zijn daar wereldkampioen in. Na een paar dagen Malakka was ik al helemaal gevallen voor de gemêleerde Maleise keuken.
Malakka was dus een mooie start om een rondreis te beginnen. Kan overigens ook een leuk einde van een vakantie zijn, want de stad heeft alles in zich om lekker uit te bollen.

Ga je een keer naar Maleisië en past het maar even in je schema dan zeg ik: zeker doen!

Fotoalbum Maleisië 2015

maandag 20 juli 2015

Dagboek Maleisie 2015

Van grote of bijzondere vakanties maak ik altijd een fotoalbum. De reis die we naar Maleisie hebben gemaakt komt daar ook zeker voor in aanmerking.
Om het maken van een fotoboek wat makkelijker te maken heb ik tijdens deze reis een dagboek bijgehouden. Wellicht voor vele van jullie niet interessant, want het zijn 16 pagina's geworden. Voor toekomstige Maleisië gangers wellicht toch een bron van inspiratie.
Onderaan dit blogje vind je een link naar het document. Ik heb dagboek geplaatst zoals ik het iedere dag gemaakt heb om het zo authentiek mogelijk te houden.
Komende dagen zal ik een aantal aspecten en excursies extra belichten en van foto's voorzien.


Dagboek: Dit dagboek gaat over de rondreis door Maleisie die ik samen met Mirjam in de zomer van 2015 heb gemaakt. Doel was een zo groot mogelijke diversiteit zonder dat het op werk ging lijken.


Dagboek: Een deel van de olifanten ging in de rivier een bad nemen. Enorm spektakel en hoewel wat kunstmatig een prachtige kans ze van dichtbij te zien en foto's te maken.


Dagboek: Daarna glibberig afdalen en we vroegen ons af hoe deze wandeling zou zijn als het flink ging regenen. Hingen op veel plaatsen wel touwen, maar die had je nu al nodig.


Dagboek: Veel apen gezien die ook nog een beetje ruzie gingen maken. Dat maakt wel indruk. Wil je niet tussen zitten.


Dagboek: Pas na twee uur terug en het bier en de nasi goreng smaakte dan ook prima.


Dagboek: Daarna op het strand en daar was verder helemaal niemand.

Dagboek Maleisie 2015
Fotoalbum Maleisie 2015
Fotoalbum duiken Lang Tengah

zondag 19 juli 2015

Duiken Lang Tengah

Dit waarschijnlijk niet de meest geweldige plek in Maleisië om te duiken, maar dik de moeite om hier een aantal keer onderwater te gaan.
Het kleine eiland was ook niet een duikdoel. We wilde onze rondreis door Maleisië afsluiten op een relax en rustig eiland. Dat is perfect gelukt. Nooit meer dan 10-15 gasten, maar de dag na ons vertrek 155 dus plan goed wanneer je gaat!
Van de 10 duiken waren er 7 een privé duik. Lang Tengah heeft 12 officiële duikplekken en de zee rond dit kleine eiland is een marine park. Wordt helaas weinig gecontroleerd en vissers gaan gewoon hun gang. Wel jammer.
Bij aankomst op het eiland was de divemaster een paar dagen op het vaste land. Maar geen nood. want de eerste dag konden we met de buren duiken. Zelf zaten we op het D'coconut Lagoon Resort en werden in een paar minuten naar Summer Bay gebracht.

Geen mega duikschool, maar toch groter dan ons eigen resort. Papieren invullen, lood afpassen en een uitstekende briefing. Twee prima duiken gemaakt en tussen de duiken ga je terug naar het resort. Alle duikplekken zijn in een paar minuten te bereiken. Je hangt alles dus gelijk om en op de duikplek met een rol achterwaarts het water in.
Voor de vier bootduiken is er 84 euro van m'n creditcard afgeschreven. Bizar goedkoop. Na het duiken werden we netjes met de boot letterlijk voor onze eigen deur afgezet.

De overige vier dagen met de divemaster van ons eigen resort gedoken. Wat een energie, vriendelijkheid en service. Jus is echt een leuke vent die van duiken een feestje maakt.
Ook een grap maar veiligheid stond mogelijk nog hoger in z'n vaandel. Zonder te betuttelen volgde hij iedere keer netjes de procedures en gaf uitstekende briefings
Sets werden aan boord gebracht en na afloop werd alles voor je afgespoeld.
Tijdens het duiken deed hij alles om ons zo veel mogelijk te laten zien. Dat ging prima want van de 8 duiken die we met Jus gemaakt hebben waren er 7 als privé duik.
Verwacht op deze plek geen wonderen, maar toch een leuke lijst: Blue spotted stingray, black tip reef shark, bump head parrot fish, schildpad, school baracudas, diverse zeer grote murene. Maar ook veel klein spul als naaktslakken.

Talrijke Nemos die nog het makkelijkst op de foto te krijgen zijn. Door de omvang van het eiland wordt hier weinig gedoken en de vis is hier zeer schuw. Door de rotsen die doorlopen in zee hebben de vissen ook veel mogelijkheden om zich te verstoppen.
De rosten zorgen overigens voor leuke passages om doorheen te zwemmen. De mooiste koralen vind je doorgaans om 10-12 meter. Mooie velden met veel verscheidenheid aan koraal. Zowel hard als zacht koraal.
Als je een week relax wilt doorbrengen op een romantisch eiland en duiken is niet je belangrijkste doel dan is Lang Tengah een dikke aanrader. Jus de divemaster zorgt er wel voor dat het echte feestjes worden.


Fotoalbum: Duiken Lang Tengah

woensdag 15 juli 2015

Entrecote Modenese

Niet veel werk maar een geweldig resultaat en dat zal voor veel hobbykoks een plus zijn.
Zeker in de zomer als je misschien liever een uurtje extra in de tuin zit. Dit gerecht is er overigens voor gemaakt om buiten te nuttigen.

Voor 4 personen
500 gram entrecote (laat vers snijden)
Boter
1 zak rucola sla
1 el gedroogde salie
Olijfolie
Halve citroen
Peper zout
2 el balsamico (geen supermarkt troep)

Neem een grote schaal en leg daar de rucola op. Kruid de entrecote met peper, zout en salie. Bak in ruime boter de entrecote aan weerskanten 1 a 1,5 minuut. Haal ze uit de pan en snij er repen van. Gooi de repen nog heel even terug in de pan om de zijkanten dicht te bakken.
Zet in de tussentijd een klein pannetje op met een flinke scheut olijfolie en het sap van de halve citroen en meng dit tot een warme dressing.
Giet deze dressing over de rucola en drapeer direct de entrecote reepje op het slabedje. Flinke scheut balsamico over de reepjes en direct serveren.



Heerlijk als lunch met een stuk stoer brood en als avondeten met aardappels uit de oven.
Als lunch met een Lambrusco maar als avondeten kan deze schotel prima een betere Chianti of zelfs een Brunello di Montalcino hebben.

Je kan evt de schaal verder opsieren met wat gehakte noten en/of schilfers Parmezaanse kaas.

Eet smakelijk!

zaterdag 11 juli 2015

Bastogne koeken en aardbeien

Een variant op Tiramisu, kruimeltaart wat je wil. Hoe dan ook is het verse fruit, de mouse en de kruimelige bodem een heerlijke combi. Drie soorten textuur doen het gewoon goed in een dessert.

Nodig voor 6 personen
125 ml slagroom
250 gram mascarpone
4 eetlepels bruine suiker
18 Bastognekoeken
120 gram roomboter
Doosje aardbeien

Neem een vers pak koeken en hou een paar Bastogne koeken voor jezelf apart. Doe 18 koeken in een keukenmachine om er kruimels van te maken. Smelt de boter en vermeng dit met de koekkruimels.
Eet 1 van de koeken op.
Neem 6 vulringen van 8 centimeter. Leg deze op bordjes en verdeel het koekkruimelmengsel over de bodem van de 6 ringen.
Stamp goed aan en zet in de koelkast
Eet een koek. Ook lekker om in sterke espresso te soppen.
Klop de slagroom met de suiker en spatel daar voorzichtig de mascarpone door. Let op dat er geen klontjes blijven zitten.
Verdeel het mengsel over de 6 aangestapte koekbodems en zet opnieuw in de koelkast.
Eet een koek en lik de beslagkom uit.

Was de aardbeien en snij ze in de dikke plakjes (gewoon in twee als ze niet te groot zijn). Laat ze goed uitlekken en verdeel ze netjes over de 6 torentjes.

Opnieuw koud zetten. Eet tussendoor een koek!

Voor het serveren haal je de ringen van de torentjes. Als je hier niet handig mee bent smeer dan vooraf de binnenkant van de ring in met een beetje boter. Je kan de ringen ook met folie bekleden. De ring til je dan van het folie en dat wikkel je dan voorzichtig van het torentje.

woensdag 8 juli 2015

59 en toch pas 19

Vandaag weer een jaartje ouder. Gelukwensen kunnen gewoon met de reageerknop en cadeau’s het liefst op m’n IBAN.
Een hele leeftijd en volgend jaar krijgt het voorste digit weer en tik. Toch voel ik me nog lang geen 59. Ik voel me eerder 19.

Een paar weken terug bleef het maar waaien en op de fiets had ik het dik naar m’n zin. In een maand trapte ik ondanks de wind probleemloos 1800 kilometer weg.
1800 in 31 dagen!
Stevig trappen kan ik wel zeggen en wind is als de conditie op orde is eigenlijk een feestje.
Feestje? Zeg maar feest. Je voelt dan echt alles in je lichaam meedoen en het is doorgaans een stuk rustige op de weg.
Langs de Rotte waaide het een keer enorm en grote witte koppen op het water. Terwijl ik stevig tegen de wind in zit te malen bedenk ik dat m’n verjaardag er aan zit te komen.
De benen voelen sterk, de longen en hart pompen lucht en bloed prima in het rond en sinds de blessures van vorig jaar heb ik me nog niet zo goed gevoeld.
Ik dwaalde in m’n gedachte terug wat het verschil was met vorig jaar, met 5 jaar terug, met 10 jaar terug.....15.....25…..voor ik het wist zat ik op een leeftijd van 19 jaar.

Eigenlijk voel ik me niet zo anders op de fiets dan toen ik 19 was. M’n eerste Brooklyn shirt en hard aan het sparen voor een Gios Torino Super Record. Die zou er een paar jaar later ook komen.
Met een grijns dacht ik terug aan die keer dat ik een rondje Zandvoort trainde. Uiteraard in die wollen Brooklyn trui. Een harde wind uit het zuiden maakte de terugrit tot een serieuze uitdaging. Ik weet nog goed hoe ik het zand langs m’n glad geschoren benen voelde gaan.
Blijven draaien tegen de wind. Blijven draaien. Het voelt niet anders dan toen!
Ok, er zitten serieus meer kilo’s aan en m’n toptijd (onder de 1:20) op de Mont Ventoux ga ik vast niet meer verbeteren.
Ook m’n sprint is nog maar een fractie van wat het was, maar lekker malen tegen de wind? Dat gaat nog prima. Liever 100 dan 50 kilometer en liever 150 dan 100. Dieseltje? Ik denk het maar hoe dan ook de benen draaien prima.

Ik lijk wel 19. Lijk? Ik voel me 19. Een blik in de spiegel doet dat geweldige gevoel natuurlijk gelijk aan gruizels slaan.
Het bewijs dan jong blijven vooral een kwestie is van niet te ijdel zijn. Een ietwat filosofische stelling en als het om wijsheid gaat voel ik me wel degelijk 59.
Ouder worden en de hele dag in de spiegel kijken maakt je niet alleen echt oud, maar vooral ongelukkig.

Geniet bij het ouder worden vooral van de rugzak vol met ervaringen. Die ik ook voor geen goud willen missen. Ook de mindere ervaringen niet. Een rijpe geest in een fit lichaam. Ik geniet ervan.

Je bewust zijn van veel levenservaring en je toch jong voelen.........denkt er nu echt iemand dat ik nog een mooier cadeau vandaag kan krijg dan dat gevoel?

Vergeet het maar!


Foto: in die 59 jaar heel wat kilometers op de fiets gemaakt en hoop de komende jaren de half miljoen vol te maken.

vrijdag 3 juli 2015

Kiwicarpaccio

Van mijn Italiaanse vriendjes heb ik eens een enorm stuk Parmezaanse kaas gekregen. HEERLIJK!
Parmezaanse kaas is natuurlijk heerlijk op brood en los uit het vuistje, maar het is vooral erg geschikt als smaakversterker in gerechten.
Natuurlijk zijn er honderden recepten te vinden maar extra leuk is om zelf iets te bedenken.

Schil per persoon twee kiwi's (het fruit niet het vogeltje) en snij deze zo dun als mogelijk.
Met een goed scherp koksmes kun je echt flinter dunnen plakjes snijden.
Leg de plakjes kiwi op een ontbijtbord.
Schaaf met een koksmes twee eetlepels Parmezaanse kaas en drapeer deze over de kiwi plakjes.
Maak het geheel af met een goede scheut balsamico.

zondag 28 juni 2015

Blauwe bessen ravioli

Wellicht niet een eerste keuze als je zelf ravioli gaat maken. Toch als dessert een verrassende combinatie en niet een alledaags toetje.
Vooral in de voormalige oostblok landen zijn deeglapjes gevuld met blauwe bessen erg populair.

Nodig voor 4 personen
1 ei
Beetje boter
100 gram bloem
zout
suiker
doosje blauwe bessen



Was de blauwe bessen goed en verwijder achtergebleven steeltjes. Bestrooi ze met een beetje suiker en laat ze goed uitlekken. Als ze nat zijn wordt je ravioli bij het samenvouwen al pap voor ze in de pan liggen.
Maak op gebruikelijke manier een pasta deeg. 100 gram bloem, 1 ei, beetje zout en neem een beetje boter in plaats van olijfolie.
Goed kneden en dan uitrollen. De deeglap in vierkantjes snijden.
Leg op een vierkantje een schep blauwe bessen en denk af met een tweede deeglampje. De randen goed aandrukken. Het beste werkt een vork in de rand drukken.
Kook de ravioli in ruim water. Ze zijn gaar als ze allemaal boven drijven. Goed uit laten lekken en warm opdienen.



Druip over de ravioli een beetje gesmolten boter en evt wat poedersuiker. Ook lekker met een bolletje slagroomijs. Strooi ter decoratie een paar losse bessen over het geheel.
Niet een alledaags dessert, maar daardoor juist de moeite en het leent zich natuurlijk tot eindeloze variatie.