In het restaurant hangt een gemoedelijke sfeer en de ontvangst is hartelijk.
De kaart is niet wereldschokkend maar kan voor Nederlanders toch voor verassingen zorgen. Op de menukaart stond stoofpot Mechelse Koekoek. Ik ben redelijk culinair ingewijd. Ook ken ik in België wel een beetje de weg.
Koekoek? Hoe fokken ze die beesten dan. Want een koekoek legt z'n eieren in een ander nest en dat wordt nog een hele kluif.
Dat viel dus ook op: het was een hele kluif. We waren alle drie verbaasd over de hoeveelheid vlees die er aan een koekoek zit.
Thuis gekomen gelijk eens googelen. Blijkt de Mechelse koekoek een kip te zijn. Overigens wel een die flink aan de maat kan worden dus van die hele kuif klopte wel.
Van een volwassen haan kan een doorsnee gezin echt hun buikje vol eten.
Gewoon een leuke menukaart maar vooral erg smakelijk en heel erg vriendelijke bediening.
Maar voor wielerliefhebbers is dit eethuis extra interessant.
De grote ontvangsthal bevat immers een gigantische verzameling authentieke wielersport foto's. Veel daarvan zijn getekend door de fotograaf of betreffende renner.
Als het eten je al niet doet kwijlen dan dit mini museum wel.
Francesco Moser heeft dit eethuis een aantal jaar terug uitgekozen om z'n nieuwe wijn producten te presenteren. Mag je als eigenaar van z'n eethuis toch wel trots op zijn
Naast de foto's hangen er ook een aantal truien en wat kleine relikwieën uit de wielersport.
Leuk om een bezoek te combineren met toertocht in deze regio en geloof me dit is een prima afsluiter van de dag.
Wel even op de openingstijden letten en reserveren is wel zo handig.
En Mechelse koekoek? Die is echt heerlijk!
Website eethuis Mie Katoen
1 reacties:
Een foto van die koekoek met een passende saus, dat had dit bericht briljant gemaakt! Nu is het top, en dat is helemaal niet slecht, maar die ene foto......
Een reactie plaatsen