Sommige denken er aan om van hun hobby hun werk te maken, maar vergeten dat het dan geen hobby meer is maar werk!
Ik heb ooit flink racefietsen gebouwd en als ik zie wat er nu bij de doorsnee fietsenmaker vandaan komt heb ik daar een kans laten liggen.
Hoewel? Toerfietsers en wielrenners zijn nu niet de makkelijkste klanten.
Na het opbouwen van zo'n 100 fietsen (bijna allemaal high-end) had ik het wel gezien.
Overigens na vele jaren krijg ik nog complimenten over de wijze hoe ik de fietsen heb opgebouwd. Ook veel complimenten hoe ik wielen heb gevlochten!
Misschien dat ik nog eens een racefietsmegastore ga opzetten. Maar wel als doel om daar dan na een jaar uit te stappen. De lol van het opzetten.
Fotografie is ook een hobby van me. Zeg maar gerust passie. Onderwater, in een luchtballon, op de hondenslee, op de ski's, op de fiets overal moet er een camera mee.
Soms subtiele klasse foto's en op andere momenten lekker onnozele kiekjes van het echte leven.
Een aantal klussen gedaan van series voor grote bedrijven, covers, tijdschriften, productfoto's en zelfs een paar porno snabbels.
Allemaal leuke ervaringen en zo nu en dan een fotoklusje voor een vriend ga ik nog steeds niet uit de weg.
Maar fotografie is vooral leuk als JIJZELF bepaald wat je kiekt, klikt en klakt.
Met koken geldt hetzelfde. Ook een dikke(opletten anders ligt daar de nadruk) hobby van me, maar ik wil koken wat ik leuk vind.
Daarnaast sta je als topkok steeds in de keuken als een ander vrij is. Slechte keuze om van je hobby je werk te maken.
Muziek is ook een hobby, maar wie mij één keer heeft horen zingen weet dat dat een dramatisch hopeloze carrière gaat worden.
Toen ik net met mijn vrouw omging zijn we eens naar een akoestisch concert van de Golden Earring geweest. Hoewel mijn vrouw rood is blijft Long Blond Animal een nummer wat een lekkere referentie is.
Iedereen bij dat concert stond op enig moment mee te klappen. Iedereen! Precies in de maat. Op één iemand na.
Ik heb Barry nog nooit zo streng zien kijken! Naar mij!
Welke hobby ik ook pak het is allemaal kansloos om daar m'n werk van te maken.
Kansloos? Dan ga je naar de kroeg!
De kroeg? Of een kroeg? Of MIJN kroeg?
Een kroeg? Niet alleen mooie whisky's schenken, maar ook een klankbord voor een ieder die z'n werk niet als hobby ziet.
Van de piano man tot de levenslang geschorste renner. Van de net ontslagen crimineel naast de net ontslagen ING topman.
De hoer die door de regen geen klanten kan scoren. De ICT nerd die z'n internetverbinding het heeft laat afweten en af komt kickem op blue Curaçao.
De ontspoorde student en de politiecommissaris die de accu komt opladen.
De laatste heeft een gestreste baan en komt één keer in de drie weken een paar borrels halen.
Niet twee maar wel een stuk of zeven.
Is verder een gezonde stevige vent en hij wandelt daarna naar huis. Zonder te waggelen!
Mooie kerel met een hoog verantwoordelijkheidsgevoel.
Zo'n kerel die je als schoonvader zou willen. Als dat niet lukt als buurman!
Stel? Stel nu?
Deze commissaris verlaat bij mij de kroeg. Heeft zeven whisky op en geloof me, ik schenk hele zuinige glaasjes.
Hij mag niet rijden en doet dat ook niet.
Hij loopt langs de gracht naar huis. Er valt iemand in het water. Wat doet hij?
Hij roept: "Nee ik mag niet zwemmen want ik heb gedronken!"
Of.....
Iemand wordt beroofd in een zijstraatje? "Nee ik mag niet vechten want ik heb gedronken"
Voordat ik een kroeg ga beginnen zijn er nog heel veel vragen te beantwoorden.
De locatie van de kroeg is ook nog even lastig. Zundert? Hoogstraten?
De naam van de kroeg ben ik al wel wel uit en dat kan er natuurlijk maar één zijn:

De kroeg (staminee) op bovenstaande foto is door Georges Claes jarenlang uitgebaat. Claes was de kroeg na z'n bestaan als renner begonnen en deze is genoemd naar z'n grootste overwinningen.
Zowel in 1946 als 1947 wist hij de "mooiste" koers te winnen.
Op m'n Parijs-Roubaix Blog zal ik de komende maanden uitvoerig op de twee overwinningen van Georges Claes ingaan.
2 reacties:
zie je zo staan
HW
het is wel heel belangrijk dat je je werk leuk vindt, anders is de kans groot dat je je pensioen niet haalt!
Een eetcafé, met proefavonden voor whisky, ergens tussen parijs en roubaix, dat lijkt me wel wat voor je....
Een reactie plaatsen